Że strony ;- http://www.jester.interq.pl/html/darkside/darkside/huna/huna.html

Huna - na wstępie tylko kilka informacji, ale wkrótce będzie nieco więcej

Praktykujący Hunę nie żyją w świecie fantazji, praktyka Huny doprowadziła wielu, którzy ją stosują do całkowitej pozytywnej zmiany ich życia. Wielu nauczyło się, jak uzyskać wolność dzięki likwidacji negatywnych uczuć i stać się jednością z wyższą Siłą, której można praktycznie doświadczyć przez kontakt ze swoim własnym Wyższym Ja. Połączenie z Wyższym Ja jest niezwykłym przeżyciem w życiu człowieka, przeżyciem tak uszczęśliwiającym, że oznacza ono wyczuwalny punkt zwrotny w życiu. Po tym zjednoczeniu odczuwamy całkowite i trwałe bezpieczeństwo wykluczające jakikolwiek strach, zwątpienie i każde uczucie stresu. W tym nowym stanie jesteśmy zadowoleni, chętni do działania, pogodzeni z życiem a na trudności patrzymy z zupełnie innej pozycji, która umożliwia nam ich pokonanie. Uczymy się uwalniać od wieloletnich strachów, depresji i kompleksów.

Pierwszym najważniejszym celem praktyki HUNY jest kontakt z Wyższym Ja, naszym Aniołem Stróżem. Wyższe Ja jest powiązane pewną strukturą ze wszystkimi innymi Wyższymi Ja wokół całej Ziemi. Ale jest jeszcze wiele innych istot duchowych, poczynając od małych krasnali, gnomów i wróżek poprzez te istoty, które nazywamy po prostu "Aniołami" aż do tych, które stoją w hierarchii dużo wyżej. Okazuje się, że spełniając bardzo proste warunki, możemy kontaktować się nie tylko z Wyższymi Ja, lecz również z innymi istotami duchowymi w ramach naszej pracy z HUNĄ. Dzięki naszym możliwościom możemy świadomie doświadczyć obecności pełnych miłości i pożytecznych istot duchowych. Każdy człowiek doświadczy tego indywidualnie, w zależności od swoich predyspozycji. Jeden rzeczywiście "zobaczy" anioły i wróżki, inny będzie świadomy ich obecności, będzie je czuć, chociaż nie pojawią się one w żadnej widocznej formie. Niezależnie od tego, jak się to odbędzie, spotkanie z aniołami i dialog z nimi jest wspaniałym, niezwykle wzbogacającym przeżyciem!

Pojęcie "HUNA" jest słowem polinezyjskim. W polskim tłumaczeniu oznacza ono "tajemnicę". Max Freedom Long, genialny amerykański językoznawca, odkrył tę pierwotnie tajemną naukę na Hawajach na początku 20 wieku, rozszyfrował ją i opublikował. On też mianował prof. E. Otha Wingo na swojego następcę, który dzisiaj kieruje światową centralą HUNY w USA.

Nauka HUNY jest stylem życia. Nie jest to żadna sekta ani wyznanie. Najlepiej zaświadczy o tym fakt, że na Hawajach aż do odkrycia tych wysp w 18 wieku nie było więzień, tzn. nie było przestępców. Ludność na Hawajach żyła według jedynego przykazania HUNY: "Nigdy nie krzywdzić, zawsze pomagać!" HUNA nie zna żadnych dogmatów!

Nauka HUNY jest to mądrość psychologiczno - filozoficzno - religijna. Posługuje się ona konkretnym dialogiem człowieka ze swoją podświadomością, zwaną "niższym ja". Można z nią rozmawiać i ją wychowywać, jest ona odpowiedzialna za niezliczone funkcje ludzkiego ciała oraz jest ważnym nośnikiem wszystkich emocji i pamięci.

Praca człowieka z jego własnym niższym ja prowadzi, często po odbyciu oczyszczenia "Kala" (jest to praktyczny, polegający na autopsychoterapii dalszy etyczny rozwój) do kontaktu z "Wyższym Ja", z tą również konkretną i realną istotą duchową, która znana jest nam jako "Anioł Stróż" lub "boska iskra".

Nauka HUNY zna pięć praktycznych w użyciu duchowych "narzędzi" , dzięki którym każdy człowiek może tę praktyczną, związaną z życiem naukę stosować bez skomplikowanych wskazówek i bez żadnego "wtajemniczenia" ze strony osoby trzeciej lub mistrza-nauczyciela. Do głębi uszczęśliwiający kontakt z własnym "WYŻSZYM JA" jest ukoronowaniem tej działalności.

Praktyczne zastosowanie HUNY prowadzi do świadomego wyklarowania własnej osobowości, do stworzenia oczyszczonego myślenia, do uwolnienia od strachu, depresji, zazdrości, nienawiści i braku zainteresowania, tzn. do uzdrowienia duchowego porządku, który jest w nas a przez to nieuchronnie do uzdrowienia ciała, które coraz rzadziej cierpi. Osiągamy dzięki temu wewnętrzną harmonię, równowagę i duchowy spokój. Kontakt z innym człowiekiem staje się pozytywny i konstruktywny. Przez kontakt z własnym WYŻSZYM JA osiągamy naturalne, głębokie połączenie z „Bogiem”.

Cel Huny

Nauka ta widzi człowieka jako potrójną całość, dzieli go na trzy samodzielne Ja: Niższe Ja (podświadomość, siedlisko emocji), Średnie Ja (świadomość, siedlisko rozumu) i Wyższe Ja (mieszkająca w nas boska iskra i Anioł Stróż dzieci). Połączenie tych trzech Ja w jedną ludzko-boską całość jest sensem i celem Huny. Do głębi uszczęśliwiający kontakt z własnym Wyższym Ja jest ukoronowaniem całej praktyki Huny.

Huna w nowoczesnej codzienności

Praktykujący Hunę nie są marzycielami ani nie gubią się w iluzorycznych światach. Wręcz przeciwnie: u wielu ludzi, którzy praktykują Hunę, wiedza ta doprowadziła do całkowitej pozytywnej i realnej zmiany całego życia.

Niezależnie od wieku, religii, światopoglądu i orientacji ezoterycznej lub wcześniejszego wykształcenia każdy człowiek może zajmować się Huną, praktykować ją i wcielić ją do codziennego rytmu życia.

Nauka Huny zna pięć praktycznych w zastosowaniu duchowych "narzędzi", dzięki którym każdy człowiek może bez skomplikowanych instrukcji i bez wtajemniczenia przez osobę trzecią lub mistrza-nauczyciela tę wiedzę praktycznie wprowadzić do swojego życia.
Tymi narzędziami są:

MANA - napełnianie się energią przez odżywianie i intensywne oddychanie;

Sznur AKA – łącze między jaźniami jak również z każdą inną żywą istotą (ludźmi, zwierzętami i roślinami);

Oczyszczenie KALA – czysto duchowy środek do polepszenia charakteru;

ŚWIATŁO – (szczególnie piramida światła), również środek duchowy, którym w różny sposób posługuje się praktykujący Hunę;

WIZUALIZACJA – jest to szczególny środek służący do modlitwy Huny i duchowego uzdrowienia.

Jeśli już raz zapoznało się z tą nauką, wystarczy kwadrans dziennie, aby praktykować te proste ćwiczenia. Każdy człowiek znajdzie czas, jeśli chodzi o przyjemne i harmonijne kształtowanie swojego przyszłego życia za pomocą własnego świadomego kierownictwa.

Ludzie, którzy żyją Huną, odczuwają wewnętrzną harmonię, zrównoważenie i duchowy spokój.

Są wolni od strachu i depresji, wolni od dogmatów i zwątpienia. Dzięki temu wolna staje się także droga do poprawy zdrowia. Kontakt z drugim człowiekiem staje się pozytywny i konstruktywny.

Jedyna zasadą Huny jest: "Nigdy nie krzywdzić, zawsze pomagać"
Powinniśmy pamiętać o tym wszyscy i stosować tę zasadę w życiu, obojętnie, czy znamy Hunę czy nie.